Ogólna socjologia cz. 19

Niezawodnie, fakty dziejowe świadczą, że państwa, zbudowane przez pewne narody, rozpadały się, i że te narody stawały się warstwą podbitą, niewolniczą, podścieliskiem, na którym się. formowały inne narody. Historia zapisuje także zniknięcie niektórych narodów z widowni dziejowej, a nawet wymieranie niedostatecznie ustalonych organizmów w ostrej walce o byt, jaką staczać muszą z silnymi organizmami. Wszystkie te jednak wypadki, o ile zostały dokładniej zbadane, nie były następstwem powolnego wyczerpania się nagromadzonych sił – jak to obserwujemy na indywidualnych organizmach, ale skutkiem gwałtownego uderzania z zewnątrz, po większej części skutkiem – że się tak wyrażę – morderstwa politycznego. Natomiast widzimy w dziejach: długowieczność państwa chińskiego, które sięga aż poza świadomość dziejową; olbrzymią odporność narodu żydowskiego, który w ucisku, w rozproszeniu zachował swoje odrębne istnienie; odbudowanie się państwowe narodu greckiego po długich wiekach niewoli; wreszcie ponowne pojawienie się zapomnianych już narodów na widowni dziejowej, jakie spostrzegamy podczas wielkiej rewolucji z końca XVIII wieku, jak Celtów, Allobrogów (tak Sabaudczycy nazywali siebie), Illirów (Słowieńców) i t. d. Odmładzanie się i odradzanie, które nam przedstawia świat roślinny, pojawia się ponownie – można powiedzieć – w świecie społecznym.

One Response to “Ogólna socjologia cz. 19”
  1. Reklama says: