Ogólna socjologia cz. 21

Doskonalenie się to kształtów i przejawów życiowych wr układach społecznych nazywamy postępem.

Nie każdy rozwój jest postępowym. W ocenianiu postępowości tkwi przede wszystkim pierwiastek subjektywny. Człowiek ocenia wszystko na świecie w stosunku do własnej osoby, mając na względzie swoje stanowisko, potrzeby i pragnienia. Skoro zrozumiał, skutkiem nagromadzonej wiedzy przez doświadczenie poprzednich pokoleń, że może własnym usiłowaniem polepszyć warunki swego bytu, zaczął stawiać to polepszenie jako cel, ku któremu skierowywał swoje pragnienia i swoje nadzieje. Cel ten w myśli ludzkiej przybrał cechę konieczności, skoro ludzie, doszedłszy do wyższego szczebla uspołecznienia, spostrzegli, przez porównanie własnego z dzikimi i barbarzyńskimi społeczeństwami, przez porównanie teraźniejszości z przeszłością, że warunki bytu istotnie polepszyły się, i że w nich samych zaszła zmiana ku lepszemu, oddalająca ich od bezmyślne i i drapieżności zwierzęcej. W greckim już społeczeństwie, powstała myśl o postępie, którą Plato w swojej Rzeczypospolitej wyraził w tym twierdzeniu, że boskie i ludzkie prawo żąda, ażeby z dobrych powstawały jeszcze lepsze, z pożytecznych jeszcze pożyteczniejsze pokolenia.

One Response to “Ogólna socjologia cz. 21”
  1. Reklama says: