Ogólna socjologia cz. 4

Do utrzymania i wzmocnienia spójni całostek społecznych przyczyniają się dwa główne czynniki: przymus, polegający na pogwałceniu, skrępowaniu woli i zjednanie tej woli w drodze porozumienia, kompromisu, któremu to wynikowi dajemy, za przykładem Jana Jakuba Rousseau, nazwę umowy (Contrat social). Niemal wszyscy socjologowie, chociaż odmienną drogą, dochodzą do wyróżnienia tych dwóch czynników. Durklieim np. rozróżnia stałość (solidarność) społeczną jako mechaniczną i jako organiczną. Stałość mechaniczna, podług niego, utrzymuje się przez to, że wszyscy członkowie społeczeństwa mają pewne wspólne wierzenia, zasady, zwyczaje, które są dla nich obowiązujące, przymusowe. Stałość organiczna, przybierająca coraz bardziej charakter umowy (solidarite contractuelle), jest następstwem wzmagającego się podziału pracy. Na początku życia społecznego panuje pierwszy czynnik, następnie coraz bardziej przeważa drugi. Uwydatnia się to szczególnie w rozwoju stosunków małżeńskich. Na początku mężczyzna, jako silniejszy cieleśnie, porywa kobietę, gwałci ją i czyni swą niewolnicą. Następnie umawia się o nią z rodzicami, kupuje ją jako sługę dla siebie.

One Response to “Ogólna socjologia cz. 4”
  1. Reklama says: