Statyka społeczna cz. 9

Tkwiący w prywatnej nawet własności ziemskiej charakter społeczny zaznacza się jeszcze w tym, że wszędzie jest ona ograniczona względem na ogólny interes. ,,Za naszych nawet czasów, w Anglii — powiada Herbert Spencer — własność prywatna ziemi nie jest absolutna. Podług prawa, właściciele są tylko bezpośrednimi lub pośrednimi dzierżawcami korony (co dzisiaj ma znaczyć — państwa, czyli innymi słowy społeczeństwa), — społeczeństwo od czasu do czasu wraca do posiadania ziemi, spłaciwszy odpowiednią należytość” „Być może — dodaje ten socjolog — że praw-o społeczeństwa do ziemi, uznawane milcząco w tej prawnej teorii, zostanie uznane otwarcie i wprowadzone w praktykę, po całkowitym spłaceniu tej wartości, którą sztuka (sztuka stosowana) gruntom nadała. W jaki sposób i skutkiem jakich przyczyn powstaje własność ziemska i co sprowadza te i owe kształty, to należy do dynamiki społecznej. Statyka zaś społeczna zajmuje się porównawczym badaniem różnych form własności ziemskiej, ze względu na wydajność produkcji rolniczej, potrzeby rolników i interes całej ludności.

One Response to “Statyka społeczna cz. 9”
  1. Reklama says: